از روزنوشت محمدعلی خان ابطحی با یه خورده تلخیص:

نجوا، همسر اسامه بن لادن، شخصيتي ضعيف داشت و تقريباً هميشه حامله بود. تا پيش از آن که من از عربستان خارج شوم و پيش از آن که به مرز سي سالگي برسد، هفت پسر براي اسامه زاييد. او زني نامرئي بود که وجودش تقريباً براي هيچ کس اهميت نداشت. هيچ وقت با زني مثل او حرفي براي گفتن نداشتم. چه چيزي مي توانستم به او بگويم؟ چه اعتقاد مشترکي با او داشتم؟ با خود فکر مي کردم اين زن از چه چيز زندگي لذت مي برد. وهابيت خشک و انعطاف ناپذير، او را در خود کشيده است. نه موسيقي گوش مي کند. نه از خانه خارج مي شود. نه مي تواند فرزندانش را به شيوه اي جز آن که شوهرش مي خواهد تربيت کند. نه ...
او ممکن است به من لبخند بزند، ولي در ذهنش تکرار مي کند: «زن بيچاره. حتماً به جنهم مي رود.» ما کاملاً در دو نقطه مقابل يکديگر بوديم. اسلام ديني است که به جزئيات زندگي انسان ها توجه خاصي دارد، ولي وهابيت اين توجهات را بزرگ نمايي کرده و شکلشان را تغيير داده و به زندگي روزمره و لحظه به لحظه مردم تزريق کرده است. وهابيت خشک ترين و انعطاف ناپذيرترين مذهب جهان است. اسلام يعني رعايت اصول قرآني و باور به قوانين حق و عدالت مطلق. اما وهابيت يعني رعايت اصول قرآن آن گونه که مردها مي خواهند و شاه سعودي تصميم مي گيرد .

وهابيت فقط پيکر اسلام را مي شناسد و به عمق اصول معنوي آن هرگز نمي رسد. اسلام در کشورهاي مدرن اسلام، ديني انعطاف پذير است که با تغيير شرايط زمانه، محيط را براي زيستن انسان ها آماده مي کند و بي آن که تحريفي در اصول بنيادي آن صورت گيرد، آزادي لازم را براي پيشرفت مادي و معنوي به مردم مي بخشد.
اما آن چه شيخ محمد بن عبدالوهاب به نام اسلام به سرزمين سعودي تحميل کرده است، روشي خشک و غير قابل تغيير براي گذران زندگي به شيوه هزار سال پيش است....

• هر چي دلتان مي خواهد بنويسيد. اينجا مربوط به شماست اگر نظر خصوصی‌ای دارید لطف کنید و از طریق ای‌میل مطرح کنید، ممنون
  sarir209 AT gmail DOT com